Recensie: Val en Verlossing

AUTEUR: LEIGH BARDUGO
UITGEVERIJ: BLOSSOM BOOKS
GENRE: YOUNG ADULT, FANTASY
PRIJS: €15.00 (VOOR DE NIEUWE, EXCLUSIEVE PAPERBACK)

Een laatste boek kan een serie maken of breken. Over deze serie zijn de meningen die circuleren nogal wisselend, dus ik wilde maar wat graag weten aan welke kant ik zou staan. Om heel eerlijk te zijn had ik alsnog best hoge verwachtingen hiervan, aangezien mijn mening over Schim en Schaduw (recensie lees je hier) en Dreiging en Duisternis (hier) ook positief was. Vandaag vertel ik jullie in deze recensie of ik dit deel een waardig slot vond.

Waar gaat Val en Verlossing over?

Ravka is gevallen en de Duisterling regeert vanaf zijn schaduwtroon. De laatste hoop van het land is gevestigd op een krachteloze Lichtheerser, een uit de gratie gevallen spoorzoeker en de overblijfselen van een ooit zo sterk magisch leger.

Diep in een eeuwenoud netwerk van tunnels en grotten kan een verzwakte Alina niet anders dan de hulp van de zonderlinge Apparat accepteren, terwijl zijn volgelingen haar aanbidden als een heilige. Maar Alina wil geen heilige zijn: ze wil samen met Mal op jacht naar de vuurvogel en zoeken naar een zekere prins, van wie ze niet weet of hij nog in leven is.

Alina zal nieuwe bondgenootschappen moeten sluiten en oude rivaliteiten opzij moeten zetten tijdens de zoektocht naar de laatste versterker. Maar terwijl Alina de geheimen van de Duisterling begint te ontrafelen, ontdekt ze iets wat hun mysterieuze band voor altijd verandert. Het doden van de vuurvogel lijkt het enige dat Ravka kan redden van totale vernietiging, maar kan Alina de consequenties aan?

Koop Val en Verlossing nu bij Standaard boekhandel, Libris,…en steun je lokale boekhandel!

Wat vond ik van Val en Verlossing?

Misschien was liefde wel een vorm van bijgeloof, een gebed dat we opzeiden om de waarheid van de eenzaamheid op afstand te houden. Ik liet mijn hoofd in mijn nek zakken. Het leek alsof de sterren vlak bij elkaar stonden, maar in werkelijkheid waren ze miljoenen mijlen van elkaar verwijderd. Misschien hield liefde niet meer in dan het verlangen naar iets onmogelijk helders dat voor altijd buiten je bereik lag.

Als je al eerder een recensie van me hebt gelezen, is het je vast wel opgevallen dat ik mijn mening niet graag in één keer vrijgeef. Bij dit boek vind ik dat lastiger, dus ik ga er gewoon meteen induiken: ik heb dagen na het uit te lezen nog gehuild.

Ergens durfde ik nog te hopen dat dit boek me zou bevallen, maar ik had niet verwacht dat ik er zo van zou gaan houden. Nu kan ik weer ratelen over Leigh Bardugo haar schrijfstijl (meesterlijk) of de Grishaverse wereld (zo intrigrerend!), maar dat is waarschijnlijk al duidelijk.

Vandaag ga ik proberen te verwoorden waarom Val en Verlossing mij zo raakte, zonder spoilers natuurlijk. De verborgen diepte in de voorgaande twee boeken kwam voor mij nog sterker naar boven in deze. De opbouw die Leigh Bardugo neer heeft weten te zetten is om van weggeblazen te worden.

Dit is natuurlijk het slot van de Grisha-trilogie en voor mij ook het beste deel uit de serie. Sommige dingen waren wel een beetje té vaag op het einde, wat het verwarrend kon maken. Er had wat meer duidelijkheid toegevoegd moeten worden, maar buiten dat was het gewoon heel sterk.

Dus, mijn favoriete onderwerp tijdens het recenseren is vrij duidelijk diepte. De diepte zat soms een beetje verborgen in deze reeks, waardoor het op het eerste zicht nogal vlak kan ogen, maar zodra je begint te graven vind je zoveel meer dan dat.

Op het einde van dit boek kwam al die diepte opeens omhoog. Ik voelde het al een tijdje opkomen, maar dit was een uitbarsting. Alle emoties ontploften in mijn gezicht en ik verdronk er zowat in.

Het enige ding is dat ik hier niet dieper op in kan gaan, aangezien ik dan nogal een groot deel van het verhaal zou verklappen en dat laat ik je toch liever zelf ontdekken. Laat ik zeggen: het einde was zó’n goede zet van Leigh Bardugo. Best uniek, emotioneel en er zit, ja, zoveel diepte achter verscholen!

De karakters kwamen voor mij nog meer tot leven dan hiervoor. Ik heb me echt aan personages kunnen hechten (behalve aan Mal, ik heb echt niets met hem). Je ziet de banden die ze hebben gevormd en zelfs al is dit een fantasy, voelde ik me zo verbonden met (bijna) iedereen. Het was gewoon heel realistisch!

En het is natuurlijk geen Grishaverse blogpost zonder het vermelden van de Duisterling. In dit boek werden er nog zoveel lagen aan zijn karakter toegevoegd en ik kan niet anders dan zeggen dat ik van hem hou. Ik ken zoveel mensen die me geschokt zouden aankijken, maar hij is één van de top drie karakters waar ik me het meest in herken.

Deze serie heeft dus overduidelijk een plekje in mijn hart ingenomen. Ik kan niet wachten om meer van Leigh Bardugo te lezen, want ze staat nu hoog op mijn lijstje met favoriete auteurs. Dit slot van een trilogie krijgt van mij niets minder dan een 5/5!

Bedankt Blossom Books en L&M Books voor het opsturen van dit exemplaar in ruil voor een eerlijke recensie.

Liefs,
Alissa

P.S.: als alles volgens plan gaat, zal je snel een post vinden die volledig is toegewijd aan de Duisterling (met spoilers) en waarom ik hem zo’n goed karakter vind ;).

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s